Scena Kameralna

Iwona, księżniczka Burgunda

Opolski Teatr Lalki i Aktora im. A. Smolki

Iwona, księżniczka Burgunda

Spektakl uhonorowany głównymi nagrodami, m.in. na XXIV Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek (Opole 2009), Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym SPOTKANIA w Toruniu (2009), nagrodą specjalną dla Mariana Pecko podczas XXXV Opolskich Konfrontacji Teatralnych „Klasyka Polska 2010", nagrodą specjalną XXIV Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Lalkarskiej w Bielsku-Białej (2010); laureat Złotych Masek za rok 2009

 

Z recenzji:

Przedstawienie słowackich twórców to błyskotliwa inscenizacja wydobywająca na powierzchnię najważniejsze myśli z dramatu Gombrowicza, które dzięki narzuconej przez reżysera formie układają się w ironiczny obraz społeczeństwa. Pecko traktuje tekst wielkiego polskiego pisarza niekiedy z wyraźnym przymrużeniem oka, pozwalając aktorom swobodnie bawić się rolami i do woli korzystać z absurdu i groteski. Służy to przede wszystkim ostremu zaakcentowaniu humorystycznego wymiaru utworu, a poprzez to obnażeniu jego prawdziwych znaczeń.
Aktorzy muszą zatem bardzo się pilnować, by nie ulec pokusie i nie zagrać swoich ról tylko tzw. grubą krechą. Trzeba przyznać, że robią to umiejętnie i z wyczuciem, tworząc ważne, ciekawe, choć chwilami również przezabawne kreacje.
W kilku fragmentach (w tym zakończenie) spektakl jest jednak śmiertelnie poważny. Zderzenie tych dwóch wartości: powagi i humoru pozwala bowiem reżyserowi na zaskakiwanie publiczności (...).

Pecko zdecydował się na przedstawienie, które w dużej mierze stawia na formę teatru dramatycznego. Wzbogaca je jednak doskonale wykorzystywanymi lalkami, które towarzyszą aktorom, ale są tylko ich wyraźnym, świadomie używanym (lub w innych momentach niemal ostentacyjnie odkładanym) dodatkiem.
"Iwona, księżniczka Burgunda" to przedstawienie (...), które ma szanse zainteresować szeroką publiczność.

Aleksandra Konopko
Gazeta Wyborcza - Opole
26-05-2009

 

"Iwona" zaczyna się dość (...) tendencyjnie jak na Gombrowicza. Na scenę, otoczoną z dwóch stron widownią, wchodzi osiem śmiesznych i po trosze strasznych sylwetek rodem ze świata Adamsów. Siadając na krzesłach, wyniośle i ironicznie patrzą się na widzów, w tym czasie "narrator" krótko streszcza tekst dramatu i przedstawia cztery zasadnicze założenia filozofii Gombrowicza. Świetna charakteryzacja na demoniczne, przerysowane postaci z ubielonymi twarzami, czerwonymi ustami i ogromnymi koafiurami, przykuwa uwagę od początku przedstawienia do ostatniej sceny.
(...) Patos, podkreślany wspaniała muzyką miesza się nieustannie z groteską, przerysowaniem i śmiechem. Znakomite kreacje aktorskie są niewątpliwym atutem opolskiego spektaklu

Monika Leonowicz
Nowa Siła Krytyczna
01-06-2009

Event Properties

Event Date 20-10-2010 | 0:00
Capacity Unlimited
Registered 0
Individual Price Free
Location Scena Kameralna
Reżyseria
Marian Pecko
Kostiumy i lalki
Eva Farkasova
Dekoracje
Pavol Andrasko
Muzyka
Robert Mankovecky

Anna Jarota

Iwona

Andrzej Mikosza

Król Ignacy

Mariola Ordak - Świątkiewicz

Królowa Małgorzata

Łukasz Schmidt

Książę Filip

Łukasz Bugowski

Szambelan

Aleksandra Mikołajczyk

Iza

Krzysztof Jarota

Cyryl

Dorota Nowak

Ciotka I

Zygmunt Babiak

Ciotka II, Innocenty, Żebrak

Sprzedaż biletów zakończona
Image
COPYRIGHT © 2019. Teatr powszechny im. Jana Kochanowskiego w Radomiu
Projekt: Adam Żebrowski    |    Wdrożenie: Flexi Design