Duża Scena

Ferdydurke

PWST im. L. Solskiego, Kraków

Ferdydurke

 Traktujemy rzeczywistość przedstawioną „Ferdydurke" jako pole walki. Scenariusz „Ferdydurke" jest serią pojedynków, w których postaci (tkwiące w sieci wzajemnych powiązań i spojrzeń, uwikłane w zbiorowość), walczą o kształt ja i o autentyczny głos.

„Praca nad wydobyciem kształtu nie zostanie nigdy zakończona, bo ja według Gombrowicza jest czymś, co wciąż się formuje w starciu z rzeczywistością i innymi ludźmi, nigdy nie osiąga postaci ostatecznej."

Dalej za Jerzym Jarzębskim:

„W czym może się przydać Gombrowicz? Przede wszystkim ustawia nam głos. Zamiast mamrotać coś nieśmiało w obliczu skumulowanej wiedzy wszystkich wieków, odzyskujemy dzięki niemu niezbędną bezceremonialność, bez której nie odważylibyśmy się mówić głośno i w swoim imieniu."

„Musimy więc być zawsze blisko tego, co nazywamy Niedojrzałością, to znaczy tego wszystkiego, co jeszcze nie uformowane, płynne, nie ujęte w reguły. Niedojrzałości trzeba szukać znów - w sobie, w tym, czego się wyznać wstydzimy, bo zbyt głupie, zbyt prywatne, zbyt niezgodne z tym, co narzuca zbiorowość."

Inscenizując Ferdydurke rezygnujemy z anegdoty. Podejmujemy próbę przełożenia strategii narracyjnej pisarza na rzeczywistość sceny. W pracy z aktorami - oznacza to przede wszystkim „czujne rozpoznanie tego, co nieautentyczne, co łatwe, co odruchowe" (Jarzębski).

Mikołaj Grabowski wystawiając „Dzienniki" („Poniedziałek Ja. Wtorek Ja. Środa Ja. Czwartek Ja.), rozpisał otwierające je wyznanie na czterech aktorów, tworząc dynamiczne, konstruujące się tutaj i teraz ja, rozpięte miedzy „jestem taki" a - „chcę być taki". Idziemy tym właśnie tropem.

 

Powiem krótko. Nie jest tak źle, proszę Państwa, z tą naszą młodzieżą. Dzisiejszego wieczora było mi dane przeżyć coś, czego długo nie zapomnę. Na zgrzebnej scenie krakowskiej PWST, dziewięcioosobowy zespół młodych adeptów sztuki teatralnej dał fascynujący koncert kunsztu aktorskiego grany pod partyturę studentki V-go roku Wydziału Reżyserii Dramatu Magdaleny Miklasz.
Wszyscy, bez wyjątku zagrali wspaniale (...). Mnie natomiast ręce same składały się do oklasków. Wyluzowani, radośni, pełni życia i energii młodzi ludzie. Lekka, barwna, wartka, dowcipna, a zarazem mądra akcja. A wszystko okraszane zadziwiająco dojrzałym aktorstwem.
Brawo brać żakowska! Wielkie brawo! Na stojąco!!!
Krzysztof Pasierbiewicz, www.salon24.pl, 11.05.2012

 

fot. Michalina Kostecka

 

Bilety: 15 zł

Event Properties

Event Date 23-10-2012 | 0:00
Capacity Unlimited
Registered 0
Individual Price Free
Location Duża Scena
Reżyseria i muzyka
Magda Miklasz (V r. Wydziału Reżyserii Dramatu)
Adaptacja tekstu
Maciej Podstawny
Scenografia i kostiumy
Michalina Kostecka
Opracowanie muzyczne
Maja Łukowska, Ryszard Starosta
Opieka artystyczna
Krzysztof Globisz

Anna Kaszuba

-

Izabela Warykiewicz

-

Maja Łukawska

-

Łukasz Wójcik

-

Maurycy Popiel

-

Antoni Paradowski

-

Maciej Raniszewski

-

Hiroaki Murakami

-

Sprzedaż biletów zakończona
Image
COPYRIGHT © 2019. Teatr powszechny im. Jana Kochanowskiego w Radomiu
Projekt: Adam Żebrowski    |    Wdrożenie: Flexi Design